Pen’s Art is een chalet met een kwaliteitslabel. Stamatia en Thanassis staan al 13 jaar op Winterpret. Ze verkopen handgemaakte pennen uit hout. “Onze shop is uniek. Een balpen of vulpen is een mooi, persoonlijk cadeau.” Stamatia en Thanassis delen naast een chalet en een zaak ook het leven. “We zijn al vele jaren samen”, vertellen ze. “We maken samen de pennen en baten een winkel uit. We zijn altijd bij elkaar en voorlopig raken we elkaar niet beu.”
Enkele chalets verder is David een cursus Psychologie aan het doornemen. Dat doet hij niet omwille van de blok maar uit pure interesse. Overdag is daar af en toe tijd voor, maar ’s avonds draait alles om tempo en verkoop. David benadrukt meteen dat hij niet de eigenaar is van de chalet. “Inti is een familiezaak,” zegt hij. “Waar het kan, helpen we elkaar graag.”
De gembershots verkopen vlot, vooral in de winter. Volgens David heeft dat te maken met de groeiende gezondheidsvoornemens: “Niemand wil ziek zijn tijdens de kerstperiode.” Daardoor verkoopt het product zichzelf. Een korte toelichting volstaat, en de nieuwsgierigheid doet de rest. Veel bezoekers hebben nog nooit een gembershot geprobeerd. “Het is best pittig. De eerste keer is het heel spicy,” lacht hij. “Mensen proberen zich sterk voor te doen wanneer ze een shot nemen.”
Vaak ontstaat er spontaan een spelletje aan het kraam: wie kan het beste tegen de scherpe smaak? David vergelijkt het met een shotje sterke drank, “maar dan gezonder.”
Meestal staat David zes uur aan een stuk in de chalet. Daarna wordt hij afgelost. “Gelukkig maar”, geeft hij toe. “In de avond is het veel drukker. Het is moeilijk om op zoveel mensen tegelijk te focussen.” Wanneer er weinig passage is, spreekt David zelf mensen aan met zijn vaste openingszin:
Hey, you need a bit of a magic potion?
Die uitspraak nam hij over van een klant. “Ik probeer de vibe van iemand of een groep aan te voelen, en te zien wat aanslaat.”
Ook de chalet Made in Catherine is dit jaar aanwezig op de wintermarkt. Het is ondertussen al de derde keer dat de zaak er staat. Uitbaatster Marjorie vindt de sfeer dit jaar rustiger en minder toeristisch. “Er zijn meer Belgische bezoekers dan andere jaren, waardoor de markt nooit echt te druk wordt.” zegt ze.
Made in Catherine focust op twee producten: oesters en champagne. “Dat is dé combinatie in België”, vertelt Marjorie. Zelf komt ze uit Bretagne, waar oesters meestal gegeten worden met droge witte wijnen, zoals Muscadet. Die kennis neemt ze mee in het aanbod van de chalet. “We proberen ons aan te passen aan de persoonlijkheid van de mensen,” legt ze uit. Culturele achtergrond en smaak spelen daarbij een rol. Sommigen geven de voorkeur aan champagne, anderen witte wijn. Er zijn zelfs combinaties met sake.
Net zoals elke wijn uniek is, is ook elke oester anders.
Oesters hebben volgens Marjorie een verrassend breed smaakpalet. Ze vergelijkt het met een degustatie in een wijnbar: zilt of zoet, elke soort heeft zijn eigen karakter. “Zeggen dat je geen oesters lust, betekent eigenlijk niets”, zegt Marjorie. “Dan heb je gewoon nog niet de juiste geproefd.”
Bij Made in Catherine draait het om meer dan snelle verkoop. Klanten krijgen uitleg over de verschillende soorten oesters en bijpassende dranken. “Het is een tasting experience”, zegt Marjorie. Die educatieve aanpak staat centraal: bezoekers iets bijleren over wat ze eten. “Het maakt mijn werk een stuk boeiender”, legt ze uit. “Persoonlijk contact met de klant is zowel voor de verkoper als koper heel aangenaam en staat bij ons dan ook voorop.”
Voor Marjorie is Winterpret een moment van proeven, nieuwe dingen ontdekken en elkaar leren begrijpen.
Enkele chalets later, op het Muntplein, staat een opvallend bord met “FREE MUSIC”. Volgens Gary van Barabar Café zijn ze de enige bar op Winterpret met dit concept: “Bij het bedenken van ons concept voor de chalet wilden we onze identiteit naar voren brengen, namelijk muziek. “Met het oog op het respecteren van eerlijke en loyale concurrentie kozen we voor Silent Disco.”
Tijdens de week staat één persoon de hele dag alleen in de chalet, van twaalf uur ‘s middags tot tien uur ‘s avonds. Ook nu is Gary alleen. Dat maakt het soms moeilijk om alles te volgen:
Je moet de mensen bedienen, de muziek kiezen en ze ook entertainen. Maar ik doe het met plezier.
Het is het eerste jaar dat ze een chalet hebben. “De locatie is moeilijk om mensen aan te trekken,” zegt Gary, “maar we kunnen in het weekend toch 50 Silent Disco hoofdtelefoons uitdelen.”
Volgend jaar hoopt Barabar Café op het Sint-Katelijneplein te mogen staan. Zo willen ze nog meer mensen lokken om hen te laten genieten van de muziek.
Van pennen tot gembershots, van zilte oesters tot stille dansvloeren. Deze editie van Winterpret bracht warmte en leven in het Brusselse centrum tijdens de koude dagen. Terwijl de chalets sluiten en de lichtjes doven, kijken we al uit naar de volgende editie!
Célia D’Amico en Naadia Roeland zijn redactieleden bij KETTER in Brussel.
